Bu çalışma, modern futbol antrenman metodolojisinin vazgeçilmez bir parçası haline gelen "Dar Alan Oyunları"nın (DAO) oyuncuların performans bileşenleri üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Dar alan oyunları, oyuncu sayısının azaltıldığı ve saha boyutlarının kısıtlandığı, futbolun doğasına özgü spesifik drilleri ifade eder. Literatür taraması ve uygulama sonuçlarına dayanan bu makalede, DAO’nun sadece dayanıklılık kapasitesini artırmakla kalmadığı, aynı zamanda yüksek yoğunluklu hareket çeşitliliğini ve karar verme mekanizmalarını geliştirdiği vurgulanmaktadır.

Çalışma kapsamında, farklı saha ölçüleri (küçük, orta, büyük) ve oyuncu sayılarının (2v2’den 6v6’ya kadar) kalp atım hızı, kan laktat konsantrasyonu ve algılanan zorluk derecesi (RPE) üzerindeki değişimleri analiz edilmiştir. Bulgular, saha boyutu küçüldükçe teknik becerilerin (pas, top kontrolü, çalım) kullanım sıklığının arttığını; buna karşın saha boyutu genişledikçe toplam katedilen mesafe ve sprint sayısının yükseldiğini göstermektedir. Ayrıca, antrenörlerin oyun kurallarına getirdiği kısıtlamaların (dokunuş sayısı sınırı, adam adama savunma vb.) oyuncuların taktiksel farkındalık düzeylerini doğrudan etkilediği sonucuna varılmıştır. Sonuç olarak DAO, fiziksel yüklenme ile teknik-taktik gelişimi eşzamanlı sağladığı için geleneksel koşu antrenmanlarına göre daha efektif bir yöntem olarak değerlendirilmektedir.