Modern futbolda artan fiziksel talepler ve yoğun maç takvimi, sezon içi süreçte geleneksel yüksek hacimli dayanıklılık antrenmanlarının uygulanabilirliğini sınırlamaktadır. Bu durum, düşük hacimli, yüksek yoğunluklu ve yüksek frekansta uygulanan antrenman uyaranlarına dayanan mikro dozlama yaklaşımı gibi alternatif stratejilerin önemini artırmıştır. Bu çalışmanın amacı, sezon içi milli takım aralarında uygulanan mikro dozlama temelli dayanıklılık antrenmanlarının elit futbolcularda fizyolojik ve performans parametreleri üzerindeki etkilerini incelemektir.

Bu kapsamda, yüksek şiddetli interval antrenman (HIIT), tekrarlı sprint yeteneği (RSA), maksimal aerobik hız (MAS) intervalleri ve dar alan oyunlarını (SSG) içeren yapılandırılmış 7 günlük bir mikro dozlama antrenman modeli oluşturulmuştur. Antrenman yaklaşımı; düşük toplam hacim, yüksek yoğunluk ve sık nöromüsküler uyarım prensiplerine dayanmakta olup, yeterli toparlanma süreçleri ile desteklenmiştir.

Mevcut literatür ve önerilen model doğrultusunda, mikro dozlama yaklaşımının maksimal oksijen tüketimini (VO₂max) koruyabileceği veya artırabileceği, tekrarlı sprint yeteneğini geliştirebileceği, sprint performansını sürdürebileceği ve yorgunluk direncini artırabileceği öngörülmektedir. Mikro dozlama kapsamında lineer ve oyun temelli antrenmanların birlikte kullanımı hem fizyolojik hem de futbola özgü adaptasyonların eş zamanlı gelişimine katkı sağlayabilir. Ayrıca düşük antrenman hacmi sayesinde birikmiş yorgunluğun ve sakatlık riskinin azaltılması mümkün olabilir.

Sonuç olarak mikro dozlama yaklaşımı, milli takım araları gibi kısa süreli sezon içi periyotlarda elit futbolcular için zaman açısından verimli ve etkili bir antrenman stratejisi olarak öne çıkmaktadır. Bu yaklaşım, yoğun müsabaka takvimlerinde performans gelişimi ile toparlanma arasında optimal denge kurulmasına katkı sağlayabilir. Gelecek deneysel çalışmaların, bu modelin uzun vadeli etkilerini ve farklı oyuncu profilleri üzerindeki uygulamalarını incelemesi gerekmektedir.