Göç, bireylerin yaşam koşullarında köklü değişikliklere yol açan çok boyutlu bir süreç olup, özellikle kadınlar açısından cinsel ve üreme sağlığı (CÜS) üzerinde önemli etkiler yaratmaktadır. Göçmen kadınlar; yoksulluk, dil ve kültür farklılıkları, yasal statü belirsizlikleri, ayrımcılık ve toplumsal cinsiyet eşitsizlikleri gibi nedenlerle sağlık hizmetlerine erişimde çeşitli engellerle karşılaşmakta ve bu durum sağlık eşitsizliklerini derinleştirmektedir. CÜS, yalnızca hastalıkların yokluğu değil, fiziksel, ruhsal ve sosyal iyilik hâlini kapsayan temel bir insan hakkıdır. Ancak göçmen kadınların bu hizmetlerden yararlanması, çok katmanlı bireysel, kültürel ve yapısal engeller nedeniyle sınırlı kalabilmektedir.

Göç süreci; cinsel işlev bozuklukları, cinsel şiddet, istenmeyen gebelikler, gebelik ve doğum komplikasyonları ile cinsel yolla bulaşan ve ürogenital enfeksiyonlar gibi pek çok sağlık sorununu beraberinde getirebilmektedir. Bu sorunlar; biyolojik, psikolojik, sosyal ve ekonomik faktörlerin etkileşimiyle ortaya çıkmaktadır. Ayrıca sağlık sistemine erişimde yaşanan güçlükler, bilgi eksikliği ve damgalanma korkusu, kadınların hizmet arama davranışını olumsuz etkilemektedir. Göçmen kadınların CÜS hizmetlerinden etkin biçimde yararlanabilmesi için hizmetlerin erişilebilir, kültürel açıdan duyarlı, mahremiyeti gözeten ve kişi merkezli bir yaklaşımla sunulması gerekmektedir. Bu bağlamda sağlık profesyonellerinin kültürel yeterliliklerinin artırılması, çok dilli ve topluluk temelli hizmet modellerinin geliştirilmesi ve hak temelli politikaların güçlendirilmesi, sağlık eşitsizliklerinin azaltılmasında kritik öneme sahiptir.