Düşük maliyetli havayolu işletmeciliğinin bölgesel turizm talebi ve çevresel sürdürülebilirlik üzerindeki çift yönlü etkisini Kapadokya örneği üzerinden incelemektedir. Düşük maliyetli havayolları, düşük fiyat, sık sefer ve noktadan noktaya ağ yapısı sayesinde destinasyon erişilebilirliğini artırmakta; bu durum özellikle denize kıyısı olmayan ve turizm talebi havayolu bağlantısına duyarlı olan iç bölge destinasyonlarında önemli bir ekonomik fırsat yaratmaktadır. Bununla birlikte, artan havayolu hareketliliği karbon emisyonu, yerel çevresel baskılar, ziyaretçi yoğunluğu ve taşıma kapasitesi tartışmalarını da beraberinde getirmektedir. Çalışmada Kayseri Erkilet (ASR) ve Nevşehir Kapadokya (NAV) havalimanlarının toplam yolcu trafiği, Kapadokya turizm talebini temsil eden ziyaretçi istatistikleri ve yolcu-kilometre temelli tahmini karbon emisyonu hesaplamaları birlikte değerlendirilmiştir. LCC etkisi, havayolu işletmeleri bazında ayrıştırılmış doğrudan bir etki olarak değil, bölgesel havayolu erişilebilirliğini temsil eden dolaylı bir gösterge olarak ele alınmıştır. COVID-19 pandemisinin olağan dışı etkisi nedeniyle 2020 ve 2021 yılları ana eğilim analizinin dışında tutulmuş, 2024 ve 2025 verileri ise eğilim değerlendirmesi kapsamında yorumlanmıştır. Bulgular, havayolu yolcu trafiği ile turizm talebi arasında paralel bir artış eğilimi olduğunu; ancak aynı dönemde tahmini karbon emisyonlarının da yükseldiğini göstermektedir. Bu sonuç, düşük maliyetli havayolu modelinin bölgesel turizm için erişilebilirlik avantajı yaratırken sürdürülebilir turizm yönetimi açısından çevresel ve yönetsel maliyetler oluşturabileceğine işaret etmektedir.