Dil, insanlığın anahtarı olarak tanımlanabilir. Zira insanlık; bilgiyi ve dolayısıyla bilgi aktarımını gerektirir. Bilgi aktarımı sağlayabilmenin en kolay ve etkili yolu ise varlık ve kavramları şifrelemek yani şekil veya seslerle eşleştirmektir. Nitekim ilk insandan bu yana bu güce hâiz olan insanoğlu, kendisiyle ve evrenle ilgili her türlü konuyu düşünüp araştırmış ve elde ettiklerini diğerleriyle de paylaşmıştır. Bu bağlamda insanoğlunun zihnini meşgul edenler arasında; mükemmel bir düzen içerisinde işleyen bu dünyanın ve evrenin nasıl oluştuğu, bu düzenin kim tarafından kurulduğu ve ölümden sonra bir hayatın olup olmadığı gibi sorular da yer almıştır. Değişik dönem ve coğrafyalarda birçok mütefekkir, âlim ya da filozof bu tarz sorulara buldukları cevapları söz veya yazıyla topluma iletmişlerdir. Ayrıca insanlığa elçi olarak gönderilen peygamberler de açıklamalarda bulunmuş, insanın bu dünyadaki gayesinin ne olması gerektiğini ve her şeyin yaratıcısı olan Allah’ın ne buyurduğunu yani töreyi anlatmışlardır. Bu da aslında insanların ilk andan beri varoluş ve töreyle ilgili bilgi sahibi olduklarının göstergesidir. Ancak bu bilgi zaman zaman çeşitli nedenlerden ötürü bazılarınca ya unutulmuş ya da inkâr edilmiştir. Mesuliyet duygusuyla bu kişileri uyarıp hakikati hatırlatanlar ise hep var olmuştur. İşte bu araştırmanın amacı da töreli hakikatin edebî eserlere nasıl taşındığını günümüz şairleri üzerinden ortaya koymaktır.