Amaç: Bu araştırmanın amacı; halk oyunları hakemlerinde mobbing kavramının varlığı ve stresle başa çıkma tarzları arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır.

Materyal ve Metot: Araştırmanın evrenini; Türkiye’de ki 81 il de görev yapan halkoyunları hakemi oluşturmaktadır. Araştırmada evrenin büyüklüğü bakımından halkoyunları hakem fazlalığı göz önünde bulundurularak her coğrafi bölgeden pilot olarak iller seçilmiştir. Örneklem grubunu ise 7 bölgeden 35 farklı il de toplamda 190 halkoyunu hakemi oluşturmuştur. Fakat 59 hakemden geri dönüş sağlanamamış 26’sı kadın, 105’i erkek toplamda 131 anket uygulanmıştır.

Araştırmada katılımcıların mobbing seviyeleri hakkında veri elde etmek için; Einarsen ve Raknes (1997) tarafından geliştirilen; Matthiesen ve Einarsen (2004) tarafından revize edilen ve Türkçeye uyarlaması Öcel (2009) tarafından yapılan mobbing ölçeği; stresle başa çıkma düzeyleri hakkında veri elde etmek için ise; Folkman ve Lazarus (1985) tarafından geliştirilen, Şahin ve Durak (1995) tarafından Türkçeye uyarlanan stresle başa çıkma ölçeği uygulanmıştır.

Elde edilen verilerin çözümlenmesinde, bilgisayar ortamında istatistik paket programından yararlanılmış ve anlamlık düzeyi (p<0,05) olarak alınmıştır. Araştırmada demografik özelliklerin belirlenmesinde frekans analizi, ikili değişkenlere göre mobbing ve stresle başa çıkma düzeylerinin karşılaştırılmasında bağımsız gruplarda t-testi, ikiden fazla değişkenlere göre mobbing ve stresle başa çıkma düzeylerinin karşılaştırılmasında tek yönlü varyans analizi (Anova); farklılığın hangi gruplardan kaynaklandığını bulmak için Tukey testi; mobbing ile stresle başa çıkma tarzları arasındaki ilişkiyi incelemek için de pearson korelasyon analizi yapılmıştır.

Bulgular: Katılımcıların mobbing ile kendine güvenli yaklaşım (r=.194, p<0.05) negatif düzeyde düşük; mobbing ile kendine güvensiz yaklaşım arasında pozitif düzeyde yüksek (r=.716, p<0.01) mobbing ile boyun eğici çaresiz yaklaşım arasında negatif düzeyde düşük(r=.193, p<0.05) bir ilişki tespit edilmiştir.

Sonuç: Buna göre; katılımcıların maruz kaldığı mobbing seviyesi arttıkça; kendine güvenli yaklaşımı ve boyun eğici çaresiz yaklaşımları azalmakta iken; kendine güvensiz yaklaşımları artmaktadır. Bu sonuçlardan yola çıkarak mobbingin katılımcılar üzerinde kendine güven problemi yarattığını ve çaresiz bir şekilde olanlara boyun eğdiği sonucuna ulaşabiliriz.