Amaç: Bu araştırmanın amacı dairesel antrenmanlarda, istasyonlar ve setler arasındaki dinlenme sürelerinde yapılacak değişikliğin sürat, kuvvet, tekrarlı sprint yeteneği ve aerobik güce etkisinin incelenmesidir.

Gereç ve Yöntem: Araştırmaya, Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu’nun futbol takımında yer alan 16 erkek sporcu katılmıştır. Sporcular, İstasyonlar Arası Dinlenen Gurup (İDG) ve Setler Arası Dinlenen Gurup (SDG) olmak üzere 2 farklı gruba ayrılmıştır. Sporculara haftada 2 gün (Salı ve Perşembe) olmak üzere 8 hafta boyunca dairesel antrenman programı uygulanmıştır. Sporculara antrenman öncesinde ve sonrasında fiziksel ölçüm (boy, kilo, vücut yağ oranı) testleri, sürat testi, tekrarlı sprint testi, Yo-Yo Aralıklı Toparlanma Testi Seviye I, durarak uzun atlama testi ve bacak kuvveti testi ve algılanan yorgunluk düzeyi ölçüm testi uygulanmıştır.

Bulgular: SDG sporcularının antrenmanlar sonrasında sürat, tekrarlı sprint ve aerobik güç özelliklerinde anlamlı düzeyde gelişim tespit edilmiştir. İDG sporcularının ise antrenmanlar sonrasında sadece aerobik güç (MaxVO₂) değerinde anlamlı bir gelişim göstermiştir. İDG ve SDG sporcuları gelişim düzeyleri açısından karşılaştırıldığında setler arası dinlenen sporcuların tekrarlı sprint yeteneği yorgunluk indeksi (TSY_y) ve MaxVO₂ değerleri, istasyonlar arası dinlenen sporculara göre daha iyi gelişim gösterdiği görülmüştür.

Sonuçlar: Dairesel antrenmanlarda, sporcuların yorgunluk indeksi açısından tekrarlı sprint yeteneği ve aerobik gücü geliştirmek için setler arası dinlenme yapanların, istasyonlar arası dinlenme yapanlara göre daha verimli olduğu tespit edilmiştir.