Klinik süpervizyon, hemşirelik uygulamalarında mesleki gelişimi destekleyen, iş doyumunu artıran, tükenmişliği azaltan ve bakım kalitesini iyileştiren temel bir yapı taşıdır. Modern sağlık hizmetlerinde artan iş yükü, hemşire açığı ve karmaşık klinik süreçler, süpervisör desteğinin önemini daha da artırmıştır. Literatür, etkili süpervizyonun hemşirelerde stres ve duygusal tükenmeyi azalttığını, rol netliğini güçlendirdiğini ve meslekte kalma niyetini yükselttiğini göstermektedir. Ayrıca süpervizyon, kritik düşünme becerilerinin gelişmesine, iletişim ve ekip uyumunun artmasına, hata farkındalığının güçlenmesine ve hemşirelik duyarlı sonuçlarda (NSO) belirgin iyileşmelere katkı sağlamaktadır. Düşme, bası yarası, enfeksiyon oranları ve ilaç hataları gibi önemli kalite göstergelerinin süpervizyon eşliğinde olumlu yönde etkilendiği çok merkezli çalışmalarda ortaya konmuştur.

Bu bölümde süpervizyon modelleri; yapısal, destekleyici, gelişimsel, çok yönlü, liderlik temelli ve çoklu süpervizyon başlıklarıyla kapsamlı biçimde ele alınmıştır. Dijital ve tele-süpervizyonun yükselen bir trend olarak literatürde yer aldığı görülmektedir. Türkiye bağlamında ise süpervizyonun henüz tam olarak kurumsallaşmadığı, ancak eğitim ve araştırma hastanelerinde yarı-formal yapıların bulunduğu belirtilmiştir. Bu doğrultuda Türkiye için üç katmanlı özgün bir model (klinik eğitim hemşiresi–sorumlu hemşire–başhemşire) önerilmiştir. Sonuç olarak klinik süpervizyon, hem hemşirelerin psikososyal iyilik hâlini hem de hasta güvenliği ve bakım kalitesini güçlendiren stratejik bir liderlik aracıdır.