Bu araştırma, spor pedagojisinin dijital dönüşümü ve AI ile Metaverse entegrasyonunun literatürdeki yansımalarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırmada, ilgili anahtar kelimeler kullanılarak Web of Science (WoS) veri tabanında kapsamlı bir tarama gerçekleştirilmiş ve elde edilen 386 kaynak, 605 belge üzerinden Bibliometrix R ve VOSviewer yazılımları ile bibliyometrik analizler yapılmıştır. Analizler, 1997–2025 döneminde spor pedagojisi alanında dijital dönüşüm ve AI ve metaverse odaklı çalışmaların sistematik bir gelişim gösterdiğini ortaya koymaktadır. İlk yıllarda sınırlı sayıda yayın ve düşük atıf sayıları gözlemlenirken, 2010’lu yıllardan itibaren belirgin bir üretim artışı kaydedilmiş, 2020–2025 döneminde ise bilimsel üretim zirveye ulaşmıştır. Tematik evrim ve faktöriyel analizler, pedagojik ve eğitim odaklı kavramların başlangıçta ön planda olduğunu, süreç ilerledikçe dijitalleşme, çevrimiçi öğrenme, artırılmış gerçeklik, harmanlanmış öğrenme ve e-öğrenme gibi kavramların literatürde merkezî konuma ulaştığını göstermektedir. Ayrıca analizler, spor pedagojisinde dijital dönüşümün pedagojik, teknolojik ve sosyal boyutlarının disiplinlerarası bir çerçevede bütünleştiğini, öğretmen eğitimi, öğrenci deneyimleri, uygulamalı spor ve teknoloji entegrasyonu ekseninde sürdürülebilir bir öğrenme ekosistemi oluşturduğunu ortaya koymaktadır. Araştırma, alandaki mevcut boşlukları da ortaya koymaktadır. Özellikle artırılmış ve sanal gerçeklik tabanlı pedagojik modellerin uzun dönem etkileri, kapsayıcı dijital öğrenme stratejileri, öğretmen eğitiminde AI ve Metaverse uygulamalarının entegrasyonu, veri güvenliği ve etik boyutlar ile disiplinlerarası uygulamaların sistematik değerlendirilmesi üzerinde durulması gerektiğini vurgulamaktadır. Bu sonuçlar, spor pedagojisinde dijital dönüşüm alanında gelecekteki araştırmalar için yol gösterici niteliktedir. Bununla birlikte, literatürde hâlen bazı alanlarda eksiklikler bulunmaktadır. Gelecekteki araştırmaların odaklanması gereken başlıca konular; artırılmış ve sanal gerçeklik tabanlı pedagojik modellerin uzun dönem etkileri, öğrenci performans, motivasyon ve bilişsel çıktılara yönelik etkiler, kapsayıcı ve farklı beceri/yaş gruplarına uygun dijital öğrenme stratejileri, öğretmen eğitiminde AI ve Metaverse uygulamalarının entegrasyonu, veri güvenliği ve etik boyutları ile disiplinlerarası iş birlikleri ve uygulamalı deneyimlerin sistematik değerlendirilmesidir. Bu alanlarda yapılacak çalışmaların, spor pedagojisinde dijital dönüşümün pedagojik, teknolojik ve sosyal boyutlarını ele alarak, sürdürülebilir ve etkili bir dijital öğrenme ekosistemi oluşturulmasına katkı sağlayacağı düşünülmektedir.