Bu çalışma, tıbbi görüntüleme uygulamalarında radyasyondan korunmayı merkeze alarak, bilgi düzeyi ve radyasyon risk algısının korunma yaklaşımları üzerindeki rolünü kavramsal ve uygulamalı bir çerçevede ele almaktadır. Sağlık hizmetlerinde iyonlaştırıcı radyasyonun tanı ve tedavi süreçlerinde yaygın kullanımı, önemli klinik faydalar sağlamakla birlikte, biyolojik etkiler ve potansiyel riskler nedeniyle etkin ve sürdürülebilir bir güvenlik yaklaşımını zorunlu kılmaktadır. Radyasyondan korunma uluslararası standartlar ve yasal düzenlemelerle tanımlanmış olsa da, teknik önlemlerin tek başına yeterli olmadığı; korunma uygulamalarının etkinliğinin büyük ölçüde bireylerin bilgi düzeyi, farkındalığı ve tutumlarıyla ilişkili olduğu vurgulanmaktadır. Bu bağlamda radyasyondan korunma bilgisi, yalnızca teknik bir yeterlilik değil, aynı zamanda güvenli ve sorumlu davranışların temel belirleyicisi olarak değerlendirilmektedir.

Radyasyon risk algısı ise bireylerin bu görünmez tehlikeyi nasıl anlamlandırdıklarını ve buna bağlı olarak nasıl davranışlar geliştirdiklerini açıklayan çok boyutlu bir olgudur. Literatürde, radyasyonun görünmez ve soyut yapısı, etkilerinin gecikmeli olarak ortaya çıkabilmesi ve geçmişte yaşanan nükleer kazaların toplumsal hafızada bıraktığı izler nedeniyle algılanan risk ile bilimsel olarak tanımlanan risk düzeyi arasında belirgin farklılıklar oluşabildiği belirtilmektedir. Araştırmalar, risk algısının psikolojik, eğitsel ve deneyimsel etkenlerle birlikte şekillendiğini; yetersiz bilginin riskin abartılmasına ve kaygının artmasına, aşırı güven duygusunun ise korunma önlemlerinin ihmal edilmesine yol açabildiğini göstermektedir. Buna karşılık, doğru ve yeterli eğitimin risk algısını daha dengeli ve gerçekçi bir düzeye taşıdığı sıklıkla vurgulanmaktadır.

Bu çalışma, konuyu kavramsal temellerden başlayarak çok yönlü biçimde ele almaktadır. Radyasyonun tanımı, sınıflandırılması ve tıbbi görüntüleme alanındaki kullanım biçimleri; radyasyonun biyolojik etkileri; radyasyondan korunmanın temel prensipleri ve uluslararası güvenlik standartları bütüncül bir yaklaşımla incelenmektedir. Bunun yanı sıra, Türkiye bağlamında radyasyon eğitiminin mevcut durumu ile sağlık çalışanları ve öğrencilerde bilgi ve farkındalık düzeylerinin korunma uygulamalarına ve risk algısına yansımaları tartışılmaktadır. Çalışma, radyasyon güvenliğinin yalnızca teknik ve yasal düzenlemelerle değil, aynı zamanda eğitim, iletişim ve insani faktörlerle desteklenmesi gerektiğini vurgulayarak, tıbbi görüntüleme uygulamalarında güvenli radyasyon kullanımına yönelik kavramsal ve uygulamalı bir perspektif sunmaktadır.