Örgütler, karşıt beklentilerin, çelişkili taleplerin ve süreklilik gösteren gerilimlerin bir arada bulunduğu sosyal sistemlerdir. Bu gerilimlerin en önemli örneklerinden biri, çalışanı güçlendirme ve kontrolcü yönetim arasındaki ilişkidir. Çalışanı güçlendirme, çalışanların özerkliğini ve kararlara katılımını destekleyen olumlu ve modern yönetimin temel amaçlarından biri olarak incelenmektedir. Kontrolcü yönetim ise, çalışan davranışlarını yönlendiren ve çoğu zaman olumsuz çağrışımlarla ele alınan bir yaklaşımdır. Fakat bölümde belirtildiği gibi bu iki yaklaşım arasındaki ayrım her zaman bu kadar keskin değildir. Özellikle belirsizlik, güven sorunları ve performans baskısı görülen örgütlerde, güçlendirme ve kontrol mekanizmaları iç içe geçmektedir. Bu nedenle çalışanı güçlendirme ve kontrolcü yönetim, karşıtlığın zıt kutupları değil, aynı örgütte ve aynı yönetici davranışında eşzamanlı olarak var olabilen bir ikilik olarak değerlendirilmektedir. Kitabın bu bölümünde de çalışanı güçlendirme ile kontrolcü yönetim yaklaşımları arasındaki ilişki, literatürde genel olarak kabul gören değerlendirmelerin dışında ikilik yaklaşımıyla incelenmektir. Bu amaçla bölümde, iki karşıt kavram arasındaki gerilimin nasıl aynı anda ortaya çıktığı, örgütlerde nasıl sürdürüldüğü ve bireysel ile örgütsel sonuçları tartışılmaktadır. Ayrıca güçlendirme ve kontrol arasındaki ilişkinin basit bir tercih meselesi olmadığı ve bu iki kavramın şartlara duyarlı, yönetilmesi gereken ve birbirini tamamlayabilen örgütsel bir ikilik oluşturduğu vurgulanmaktadır.