Bu çalışma, küresel risk toplumu bağlamında iklim krizinin yarattığı belirsizlik dinamiklerini ve bu dinamiklerin korku sosyolojisi açısından taşıdığı anlamları incelemektedir. İklim krizinin günümüzde yalnızca çevresel bir sorun olmaktan çıkarak ekonomik, siyasal ve toplumsal alanları dönüştüren çok boyutlu bir risk alanına dönüştüğü görülmektedir. Artan sıcaklıklar, iklim kaynaklı afetler, ekolojik bozulma ve kaynak kıtlığı gibi unsurlar, bireylerin ve toplumların geleceğe yönelik öngörü kapasitesini zayıflatmakta; bu durum risk algılarının daha duygusal temeller üzerinden şekillenmesine yol açmaktadır. Bu bağlamda korku hem bireysel davranışların hem de kolektif eylem süreçlerinin belirleyici bir bileşeni olarak öne çıkmaktadır. Makale, iklim krizine ilişkin risk söylemlerinin medya, siyaset ve bilimsel otorite tarafından nasıl üretildiğini ve bu söylemlerin toplumda hangi korku biçimlerini tetiklediğini tartışmaktadır. Ayrıca, riskin giderek küreselleşmesiyle birlikte belirsizliklerin yaygınlaştığı bir dönemde korkunun yalnızca bireysel bir duygu değil, sosyal ilişkileri, kamusal politikaları ve toplumsal dayanışma pratiklerini etkileyen yapısal bir unsur haline geldiği ileri sürülmektedir. Çalışma, küresel risk toplumunun iklim krizi özelinde ürettiği korku rejiminin sosyolojik bir çözümlemesini sunarak, risk, belirsizlik ve duygulanım arasındaki ilişkiye dair bütüncül bir perspektif ortaya koymayı amaçlamaktadır.