Eğitim öğretim sürecinin devamlılığını sağlayan en önemli temel bileşenlerden biri olan ölçme ve değerlendirme uygulamaları değişen çağa ayak uydurarak ortaya çıkan yeni bakış açıları doğrultusunda geleneksel yöntemler dışında alternatif yaklaşımlar sayesinde dikkat çekici gelişmeler göstermiştir. Geleneksel ölçme ve değerlendirme yaklaşımlarında, öğrencilerin başarı düzeylerini belirlemeye ve performanslarını puanlamaya yönelik daha çok çoktan seçmeli ve kısa cevaplı testler ile yazılı ve sözlü sınavlardan yararlanılırken, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli (TYMM) çerçevesinde öğrencilerin öğrenme süreçlerini destekleyen ve düzenli geri bildirim sunan bir ölçme ve değerlendirme anlayışı benimsenmiştir. Bu perspektifte uygulanan değerlendirme yöntemlerinin geri bildirim odaklı bir yapıya sahip olması ve değerlendirme araçlarından yararlanılarak öğrencilerin bilgi düzeyleri, öğrenme eksiklikleri ve sahip oldukları kavram yanılgıları hakkında bilgi edinmeleri hedeflenmektedir. Bu hedeflere ulaşılmasında alternatif ölçme ve değerlendirme yaklaşımlarının büyük katkısı olacağı düşünülmektedir.
Matematik alanında gerçekleştirilen ulusal reform çalışmalarının önemli çıktılarından biri, öğrencilerin değerlendirilme yöntemlerinde değişikliğe gidilmesi gerektiği yönündeki görüştür (Baki ve Birgin, 2002). Bilgiyi yalnızca basit düzeyde uygulayan bireyler yetiştirmek yerine farklı düşünebilen ve problem çözme becerisi gelişmiş bireyler kazandırmak amacıyla gerçekleştirilen matematik öğretiminde (Baştürk ve Dönmez, 2011), etkili bir ölçme ve değerlendirme sürecinin yürütülebilmesi için geleneksel ölçme ve değerlendirme yöntemlerinde ısrarcı olmak yerine alternatif ölçme ve değerlendirme yöntemlerinin de öğretim sürecine dahil edilmesi ve kullanılan yaklaşımların özelliklerinin bilinmesi önem taşımaktadır. Bu nedenle matematik eğitiminde kullanılan ölçme ve değerlendirme yaklaşımlarının incelenmesi, öğretim süreçlerinin daha etkili planlanmasına katkı sağlayacaktır.