Bu çalışmanın konusu, afet yönetimini etik, insan hakları ve hukuki sorumluluk boyutlarıyla birlikte incelemektir. Afetler bireylerin yaşam hakkı, sağlık hakkı, barınma hakkı ile gıda ve temiz suya erişim hakkı gibi temel insan haklarını doğrudan tehdit edebildiğinden, afet yönetimi politikalarının yalnızca müdahale kapasitesi açısından değil, etik ilkeler ve insan hakları normlarıyla uyumu bakımından da değerlendirilmesi gerekmektedir. Çalışmada afet yönetiminde ortaya çıkan etik ikilemler teleolojik, deontolojik ve teolojik etik yaklaşımlar çerçevesinde tartışılmış; ayrıca yaşam hakkı, sağlık hakkı ve barınma hakkı gibi temel insan haklarının afet bağlamındaki anlamı incelenmiştir. Bunun yanında Türkiye’de afet yönetimine ilişkin temel hukuki düzenlemeler (5902, 7269, 6306 sayılı kanunlar) de etik ve insan hakları perspektifiyle eleştirel biçimde değerlendirilmiştir. Çalışmada, afet yönetiminin teknik, etik ve hukuki boyutların kesişiminde yer alan çok boyutlu bir alan olduğu; daha adil ve sürdürülebilir bir afet yönetimi anlayışı için insan hakları ve etik ilkelerin politika yapım sürecinin merkezinde yer alması gerektiği vurgulanmaktadır.