Bu bölümde serbest zaman, rekreasyon ve açık alan rekreasyonu kavramları kuramsal bir çerçevede ele alınmış; ardından Shinrin-Yoku’nun açık alan temelli bir rekreasyon faaliyeti olarak stres üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Serbest zaman, bireyin zorunlu işlevlerden arta kalan ve kendi tercihleri doğrultusunda anlamlandırdığı bir zaman dilimi olarak, yenilenme ve iyilik hâlinin desteklenmesine yönelik önemli bir alan oluşturmaktadır. Rekreasyon ise bu zaman diliminde gerçekleştirilen, bireyin fiziksel, zihinsel ve sosyal bütünlüğünü güçlendiren gönüllü etkinliklerin genel bir ifadesidir. Açık alan rekreasyonu, doğal çevrenin sunduğu fiziksel ve duyusal uyaranlarla etkileşimi temel alan, bireyin çevreyle doğrudan temas kurduğu rekreasyonel deneyimleri kapsamaktadır. Doğa yürüyüşleri, tırmanışlar, keşif odaklı geziler ve benzeri faaliyetler, açık alan rekreasyonunun yenileyici niteliğini görünür kılmaktadır. Bu bağlamda Shinrin-Yoku, doğal çevrenin bütüncül atmosferinden yararlanmayı esas alan özel bir açık alan rekreasyonu uygulaması olarak değerlendirilmektedir.

Orman ortamında yavaş tempolu yürüyüşler, duyusal farkındalık uygulamaları ve görsel-işitsel uyaranlarla kontrollü etkileşim Shinrin-Yoku’nun temel bileşenlerini oluşturmaktadır. Doğal çevreyle kurulan bu etkileşimin stres düzeylerinde azalma sağladığı, fizyolojik uyarılmışlığı düşürdüğü ve zihinsel toparlanmayı desteklediği çeşitli bilimsel çalışmalarda gösterilmiştir. Bu kapsamda mevcut bölümde sonuç olarak, Shinrin-Yoku’nun bireylerin stres düzeyleri üzerinde belirgin bir azaltıcı etki oluşturduğu ifade edilebilir. Ayrıca Shinrin-Yoku’nun, serbest zamanın sağladığı esneklik ile rekreasyonun yenileyici niteliğini bir araya getiren ve açık alan deneyiminin iyileştirici yönünü öne çıkaran etkili bir uygulama olarak ön plana çıktığı da söylenebilir.