Bu bölüm, nükleer tıpta kullanılan hibrit görüntüleme sistemlerinde görüntü kalitesi ile kantitatif performansı belirleyen teknik bileşenleri özetler. Görüntü kalitesi; lezyon saptanabilirliği, kontrast, gürültü ve uzaysal çözünürlük gibi ölçülebilir metrikler üzerinden değerlendirilir ve klinik amaca göre hedef metrik tanımlama yaklaşımı benimsenir. Donanımsal bileşenler kapsamında dedektör teknolojisi ve geometrisi, kolimatör özellikleri, görüş alanı ve sayım-hızı sınırlılıkları ele alınır. Bilgi edinme aşamasında enjekte edilen aktivite ile bilgi edinim süresi bileşimi, yatak başına bilgi edinim süresi, matris ile piksel /voksel boyutu, örnekleme açısı, enerji penceresi seçimi, solunum ve hasta hareketi yönetimi ile hasta özelliklerinin gürültü / kontrast dengesine etkisi açıklanır. Bilgisayarlı tomografi bileşeninde tüp gerilimi ve tüp akımı seçimi, metal artefaktları ve bilgisayarlı tomografi tabanlı foton azalım haritasının doğruluğu; manyetik rezonans görüntülemede ise manyetik rezonans tabanlı foton azalım düzeltmesinde segmentasyon hataları, bobin/implant zayıflatması ve zaman uyumsuzluğu tartışılır. Görüntü yeniden yapılandırılması ve düzeltme zincirinde foton azalım ve saçılma düzeltmeleri, ölü zaman düzeltmesi, nokta yayılım fonksiyonu ve uçuş zamanı modellemesi, iterasyon–altküme seçimi, sonradan filtreleme ve kısmi hacim etkisinin hem görüntü görünümü hem de standartlaştırılmış tutulum değeri ve aktivite ölçümlerine etkisi özetlenir. Son olarak, merkezler arası karşılaştırılabilirlik için çapraz kalibrasyon, fantom temelli doğrulama, standart parametre raporlama ve sürekli kalite kontrol/kalite güvencesi zinciri vurgulanır; optimizasyonun tek bir evrensel protokol yerine tanımlı klinik soruya uygun, ölçülebilir hedeflerle yürütülmesi önerilir.