Bu çalışma, Türkiye’deki denizcilik bakım-onarım sektöründe faaliyet gösteren firmaların sermaye yapısı kararlarını etkileyen temel finansal faktörleri incelemektedir. 2010–2022 dönemine ait panel veri seti kullanılarak 190 firmanın finansal göstergeleri analiz edilmiştir. Model, sermaye yapısının belirleyicilerini ortaya koymak amacıyla rassal etkiler (RE) tahmincisi ve firma düzeyinde kümelenmiş (clustered) sağlam standart hatalar yöntemiyle tahmin edilmiştir. Analiz bulgularına göre, cari oran, aktif kârlılık oranı, faiz karşılama oranı ve firma büyüklüğü değişkenlerinin borçlanma düzeyi üzerinde negatif ve istatistiksel olarak anlamlı etkileri bulunmaktadır. Bu durum, firmaların yüksek likidite ve kârlılık düzeylerinde dış borçlanmadan ziyade iç kaynak kullanımına yöneldiklerini göstermektedir. Buna karşılık, finansman giderleri/satışlar ve toplam borç/özsermaye oranlarının borçlanma kararları üzerinde anlamlı bir etkisi tespit edilmemiştir. Bulgular, 2010–2022 döneminde Türkiye ekonomisinde yaşanan yüksek enflasyon, faiz oranı oynaklığı ve döviz kuru dalgalanmaları koşullarında firmaların temkinli bir borçlanma politikası izlediklerini göstermektedir. Elde edilen bu sonuçlar genel olarak Finansman Hiyerarşisi (Pecking Order) Teorisi ile uyumludur. Firmalar, içsel finansman kaynaklarını önceliklendirerek borç riskinden kaçınan, özkaynak ağırlıklı ve sürdürülebilir bir sermaye yapısını benimsemeyi tercih etmektedir. Bu davranış, sermaye yoğun üretim yapısı, uzun yatırım döngüleri ve yüksek finansman maliyetleriyle karakterize edilen denizcilik bakım-onarım sektörünün yapısal özellikleriyle de örtüşmektedir.