Bu çalışma, sensör temelli sistemlerin ürettiği zaman serisi verilerinin yönetiminde kullanılan temel yaklaşım ve kavramları ele almaktadır. Bu tür yapılarda ölçümler kimi zaman düzenli aralıklarla, kimi zaman ise kesintili ve yüksek tempolu olarak üretilmektedir. Bu nedenle verinin toplanması, güvenli şekilde iletilmesi, zaman odaklı yapılarda saklanması ve daha sonra işlenmesi birbirinden ayrılan fakat birbiriyle bağlantılı adımlar içinde gerçekleşir. Çalışmanın amacı, bu adımların bütünsel bir veri akışı içinde nasıl ilerlediğini teknik bir bakışla ortaya koymaktır.

Zaman serisi odaklı veri tabanlarının son dönemlerde büyük önem kazanmasının temel nedeni, klasik veri tabanı modellerinin bazı sınırlamalara sahip olmasıdır. Özellikle yazma hızının yetersiz kaldığı durumlar, sıkıştırma kapasitesinin düşük olması ve ölçek büyüdükçe performansın düşmesi, daha uygun çözümler aramayı gerektirmiştir. Bu nedenle son yıllarda geliştirilen mimari modeller, verinin kenar bölgede, ara katmanlarda ve merkezde işlenebilmesine imkan tanımaktadır. Bu yaklaşımın temel hedefi gecikmeyi azaltmak ve iletişim hattındaki yükü hafifletmektir. Böylece sistemin çalışma kararlılığı korunmuş olur.

Yapılan değerlendirmeler, zaman serisi veri yönetiminin yalnızca depolama sürecinden ibaret olmadığını açık bir şekilde göstermektedir. Verilerin işlenmesi, alışılmadık durumların fark edilmesi, belirli eşik değerlerinde uyarı üretilmesi ve bazı işlemlerin otomatik olarak yürütülmesi artık bu yapıların doğal bir parçası haline gelmiştir. Bu özelliklerin birlikte çalıştığı bütünleşik bir yaklaşım, modern veri akış sistemlerinin temel gereksinimleri arasında yer almaktadır.