Son yıllarda turizmin çevresel, toplumsal ve kültürel etkilerine yönelik artan eleştiriler, sürdürülebilirlik yaklaşımının sınırlarını daha görünür hale getirmiştir. Özellikle iklim krizi, biyolojik çeşitlilik kaybı ve destinasyonlarda yaşanan sosyal aşınma, sürdürülebilir turizmin yalnızca zararı azaltan bir faaliyet olarak ele alınmasının yeterli olmadığını ortaya koymaktadır. Bu bağlamda gelişen yenileyici (rejeneratif) turizm yaklaşımı, turizmi doğayı ve toplumu aktif biçimde onaran, yeniden üreten ve güçlendiren bir dönüşüm alanı olarak yeniden tanımlamaktadır. Ancak bu yaklaşımın pratiğe aktarılabilmesi, yalnızca işletme modelleri ya da destinasyon yönetimi stratejileriyle değil, aynı zamanda bu sistemi mümkün kılan yeni bir turist profilinin anlaşılmasıyla mümkündür. Bu bölümde sürdürülebilir turizm literatüründe yaygın olarak kullanılan sorumlu ve etik turist yaklaşımlarının ötesine geçilerek, turistin destinasyonların ekolojik ve toplumsal iyiliğine aktif katkı sunan bir aktör haline gelen yenileyici turist kavramı ele alınmıştır. Ayrıca yenileyici turistin turizm sistemindeki rolünün nasıl yeniden tanımlandığı, değer yönelimleri, doğayla kurduğu ilişki, katılımcı etik anlayışı ve sistemsel farkındalığı incelenmiştir. Sonuç olarak bu bölüm, yenileyici turizmi yalnızca yeni bir turizm yaklaşımı olarak değil, insan–doğa–toplum ilişkisini yeniden düşünmeyi gerektiren bütüncül bir çerçeve olarak ele almakta; yenileyici turistin bu dönüşümdeki merkezi rolünü ortaya koymayı amaçlamaktadır.