Bu çalışma, tüketici–marka ilişkisinin temel unsurlarından biri olan marka inancının oluşumu, sarsılma süreci ve tüketici davranışlarına etkilerini incelemektedir. Günümüz rekabet ortamında markalar yalnızca ürün veya hizmet sunan işletmeler değil, aynı zamanda tüketicilerle güvene dayalı ilişkiler kuran sembolik yapılar hâline gelmiştir. Tüketicilerin markalara yönelik geliştirdikleri inançlar; kişisel deneyimler, pazarlama iletişimi, sosyal çevre ve kamuoyu bilgileri gibi çok sayıda kaynaktan beslenerek zaman içinde oluşmaktadır. Çalışmada öncelikle inanç kavramı kuramsal olarak ele alınmakta, ardından bu kavramın pazarlama literatüründeki karşılığı olan marka inancı açıklanmaktadır. Marka inancı, tüketicinin markanın vaat ettiği değerleri tutarlı biçimde yerine getireceğine dair geliştirdiği bilişsel ve duygusal kabuller bütünü olarak değerlendirilmektedir. Ancak markanın söylemleri ile uygulamaları arasında algılanan tutarsızlıklar, olumsuz deneyimler, kamuoyunda yayılan negatif bilgiler, iletişim uyumsuzlukları ve sosyal çevreden gelen etkiler marka inancının zayıflamasına yol açabilmektedir. Araştırma kapsamında ayrıca marka inancını sarsan tetikleyiciler, bu sürecin nasıl gerçekleştiği ve tüketicilerin bu durum karşısında geliştirdikleri tutumlar incelenmektedir. Marka inancının zedelenmesi, tüketicilerin markaya yönelik güveninin azalmasına, marka imajının olumsuz etkilenmesine, marka sadakatinin zayıflamasına ve bazı durumlarda marka kaçınması ya da marka değiştirme davranışına yönelmelerine neden olabilmektedir. Sonuç olarak çalışma, marka inançlarının sabit ve değişmez yapılar olmadığını; tüketicilerin deneyimleri, sosyal etkileşimleri ve yeni bilgi akışları doğrultusunda sürekli yeniden şekillendiğini ortaya koymaktadır. Bu nedenle işletmelerin marka vaatleri ile gerçek uygulamaları arasında tutarlılık sağlamaları, şeffaf iletişim kurmaları ve olası kriz durumlarında güveni koruyacak stratejiler geliştirmeleri büyük önem taşımaktadır.