Mental Yorgunluk ve Farklı Yüklerin Post-Aktivasyon Performans Artışına Etkileri: Bench Press ve Squat Üzerine Bir İnceleme
İndir
Özet
Egzersiz kapasitesi sporcuların antrenmanda sergileyeceği performansta önemli rol oynamaktadır. Sporcular kuvvet, güç, hız, dayanıklılık ve bilişsel performansı geliştirmek için farklı yüklenme stratejileri ve ısınma yaklaşımları kullanır; bunlardan biri, kondisyon aktivitesi sonrası akut performans artışı hedefleyen post-aktivasyon performans artışı (PAPE) uygulamalarıdır. Bununla birlikte, Stroop görevi gibi yöntemlerle indüklenen zihinsel yorgunluk bu akut yanıtları değiştirebilir. BULGULAR: Bu çalışmada 18–23 yaş aralığındaki sporcularda zihinsel yorgunluk koşullarının (kontrol, Stroop, belgesel), iki PAPE şiddetinin (%60 ve %80 1RM) ve ölçüm zamanının (0., 3., 6., 9. dk) patlayıcı performans üzerine etkileri incelendi. Bench press throw (BPT) için zihinsel yorgunluk × şiddet × zaman üçlü etkileşimi anlamlı bulunmazken (p=0,058), sıçrama yüksekliğinde aynı üçlü etkileşim anlamlı bulundu (p=0,007). Algılanan efor (Borg) değerlerinde hem BPT hem de sıçrama protokollerinde üçlü etkileşimlerin anlamlı olmaması, zihinsel yorgunluk varlığında/yokluğunda algılanan yüklenme yanıtının benzer seyredebileceğini düşündürmektedir. Buna karşın BRUMS sonuçları, zihinsel yorgunluk × şiddet × zaman arasında anlamlı bir etkileşime işaret etmiş; Stroop koşulunda duygu durumunun zamanla olumsuz yönde değiştiği görülmüştür. SONUÇ: Zihinsel yorgunluk PAPE yanıtını değişken-özgül biçimde etkileyebilir ve özellikle alt ekstremite patlayıcı performans PAPE bağlamında zihinsel durumdan daha fazla etkilenebilir; bu nedenle uygulamada dinlenme penceresinin bireyselleştirilmesi ve gelecek çalışmalarda ölçüm aralığının 12–15 dakikaya uzatılarak nöromüsküler ölçütlerle desteklenmesi önerilir.
