Bu çalışma, sürdürülebilirlik raporlamasının kavramsal, kuramsal ve uygulamaya yönelik boyutlarını bütüncül bir perspektifle ele alarak; kurumsal sürdürülebilirlik, kurumsal sosyal sorumluluk (KSS), küresel raporlama standartları ve muhasebe disiplini arasındaki etkileşimi incelemeyi amaçlamaktadır. Küresel ölçekte artan çevresel, sosyal ve yönetişim (ESG) riskleri, işletmelerin performanslarının yalnızca finansal göstergelerle değerlendirilmesini yetersiz kılmakta; sürdürülebilirlik raporlamasını kurumsal yönetişimin temel unsurlarından biri haline getirmektedir. Bu bağlamda çalışma, sürdürülebilirlik raporlamasının gönüllülük temelli bir uygulamadan, ölçülebilir, karşılaştırılabilir ve denetlenebilir bir raporlama sistemine dönüşümünü ortaya koymaktadır.

Çalışmada öncelikle sürdürülebilirlik ve kurumsal sürdürülebilirlik kavramları ele alınmış; bu kavramlar, kurumsal sosyal sorumluluk yaklaşımıyla ilişkilendirilerek teorik çerçeve oluşturulmuştur. Ardından sürdürülebilirlik raporlamasının gelişim süreci, erken dönem sosyal ve çevresel açıklamalardan başlayarak standartlaşma, yatırımcı odaklı raporlama ve entegrasyon süreçleri çerçevesinde incelenmiştir. Bu kapsamda Küresel Raporlama Girişimi (GRI), Sürdürülebilirlik Muhasebesi Standartları Kurulu (SASB), Uluslararası Sürdürülebilirlik Standartları Kurulu (ISSB) ve Entegre Raporlama Çerçevesi, amaçları, önemlilik yaklaşımları ve hedef paydaş grupları açısından karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Sonuç olarak sürdürülebilirlik raporlamasının işletmeler açısından etik bir sorumluluk alanının ötesinde, uzun vadeli değer yaratma, risk yönetimi ve stratejik karar alma süreçlerini destekleyen temel bir yönetişim mekanizması olarak değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymuştur.