Bu bölüm, dijital dönüşümün muhasebe ve denetimde yarattığı yeni evreyi “yapay zekâ çağı” bağlamında ele almaktadır. Otomasyon ile dönüşüm arasındaki ayrım üzerinden; dönüşümün yalnızca işlemlerin hızlanması değil, muhasebe bilgi sistemlerinin süreç/olay temelli entegrasyonu, veri akışlarının uçtan uca tasarımı ve denetim/raporlama fonksiyonlarının yeniden kurgulanması anlamına geldiği vurgulanmaktadır. Bölümde öne çıkan teknolojik bileşenler; bulut tabanlı sistemler, ERP ve SaaS ekosistemi, büyük veri, veri analitiği ve gelişmiş analitik, blokzincir ve dağıtık defter yaklaşımları ile RPA ve yapay zekâ uygulamaları çerçevesinde tartışılmaktadır. Yapay zekâ ve makine öğrenmesi tabanlı araçların belge işleme, sınıflandırma, anomali/hile tespiti, sürekli analiz ve karar destek süreçlerinde sağladığı fırsatlara karşın; veri mahremiyeti, siber güvenlik, model önyargısı, açıklanabilirlik ve sorumluluk paylaşımı gibi riskler bölümün merkezinde yer almaktadır. Bu nedenle yapay zekânın “sorumsuz bir otomasyon” yerine yönetişimi olan bir sistem olarak ele alınması; şeffaflık, izlenebilirlik ve insan denetimi ilkeleriyle desteklenmesi gerektiği savunulmaktadır. Ayrıca sürdürülebilirlik raporlaması ve güvence alanındaki gelişmelerin (IFRS S1-S2 gibi) muhasebe mesleğinin rolünü genişlettiği; buna paralel olarak “muhasebe mühendisliği”, veri yönetişimi ve analitik yetkinliklerin önem kazandığı ifade edilmektedir. Son bölümde müfredat entegrasyonu, sürekli mesleki gelişim ve düzenleyici çerçeveye ilişkin öneriler sunulmaktadır.