Bu bölümde bireycilik ve kolektivizm kavramları, modern öznenin “ben” ve “biz” eksenindeki konumlanışı çerçevesinde ele alınmaktadır. Çalışma, bu iki kavramı birbirine zıt ve katı kültürel kategoriler olmaktan ziyade, bireyin kimlik inşa süreçlerinde iç içe geçen, bağlamsal olarak değişebilen ve çoğu zaman birbirini tamamlayan yönelimler olarak değerlendirmektedir. Modern birey bir yandan özerklik, özgürlük ve kişisel başarı arayışı içindeyken, diğer yandan aidiyet, güven ve toplumsal bağlar üzerinden anlam üretmektedir. Bireycilik, özerklik, rekabet ve performans kültürü bağlamında incelenmektedir. Özellikle örgütsel yapılarda bireysel başarı, kişisel sorumluluk ve performans temelli değerlendirme sistemlerinin belirleyici rolü vurgulanmaktadır. Bu kültürel yapı içinde bireyin kendi hedeflerine yönelmesi ve kişisel çıktılar üzerinden değerlendirilmesi öne çıkmaktadır. Kolektivizm ise dayanışma, normatif bağlılık, grup yararını önceleme ve sosyal uyum üzerinden ele alınmaktadır. Bireyin kendisini sosyal ilişkiler ağı içinde tanımlaması ve grup bütünlüğünü koruma eğilimi temel referans noktası olarak değerlendirilmektedir. Bölümün ilerleyen kısmında bireycilik/ kolektivizm ikiliğinin ötesine geçilerek, bireylerin durumsal ve bağlamsal koşullara bağlı olarak her iki yönelimi de aynı anda sergileyebileceği savunulmaktadır. Türkiye bağlamında kültürel melezlik tartışılarak, kent yaşamı, dijital kültür ve sanat üretimi üzerinden kültürün dinamik ve yeniden üretilen bir yapı olduğu ortaya konulmaktadır. Son olarak hibrit kültürler ve bağlamsal bireycilik kavramları çerçevesinde, kültürün sabit değil; müzakere edilen, geçişken ve çoğul bir süreç olduğu ileri sürülmektedir.