Yeni teknolojik gelişmeler, doğrudan, esnek çalışmanın yeni bir formu olarak uzaktan çalışmanın artan önemi, bu kapsamda da örgüt kültürü ve örgütsel davranış kavramları, üzerine yeniden düşünmeyi zorunlu kılmaktadır. Özellikle uzaktan çalışmanın yeni ve yaygın bir çalışma biçimi olarak kurumsal yapılara entegre edilmesi, örgütlerin iş yapma biçimlerinde ve kültürel dinamiklerinde önemli dönüşümlere yol açmıştır. Başlangıçta maliyet azaltma ve esneklik sağlama amacıyla gündeme gelen uzaktan çalışma, günümüzde verimlilik artışı, iş-yaşam dengesi, çalışanların iş tatmini ve sürdürülebilir performans gibi çok boyutlu hedeflerle ilişkilendirilen stratejik bir yönetim modeli haline gelmiştir.

Çalışmada, örgütsel davranışın yalnızca fiziksel çalışma ortamıyla sınırlı bir olgu olmadığı; dijitalleşme ile birlikte yeniden tanımlanan bir çalışma ekosistemi içinde değerlendirilmesi gerektiği savunulmaktadır. Bu bağlamda uzaktan çalışma, liderlik anlayışından iletişim biçimlerine, performans değerlendirme süreçlerinden örgütsel bağlılık ve psikolojik güven algısına kadar pek çok değişkeni etkileyen çok boyutlu bir dönüşüm alanı olarak ele alınmaktadır. Uzaktan çalışma, insan merkezli dijital dönüşümün örgütsel düzeydeki en somut yansımalarından biri olarak değerlendirilmekte; dijital örgüt kültürü çerçevesinde örgütsel davranışın yeniden kavramsallaştırılmasını gerektiren yapısal bir dönüşüme işaret etmektedir.