Kırsal alanlar, ekonomik kırılganlık, kısıtlı iş imkanları ve göç gibi bazı sorunlar nedeniyle sürdürülebilir kalkınma açısından önemli zorluklarla karşı karşıya kalmaktadır. Bu bağlamda kırsal turizm, bölgesel kaynaklara dayalı yapısı ve yerel halkın bu sürece doğrudan katılımını teşvik etmesi nedeniyle kırsal kalkınmanın önemli araçlarından bir tanesi olarak ön plana çıkmaktadır. Kırsal turizmin temel bileşenlerinden biri olan gastronomi ise, çoğu çalışmada turist deneyimi ve destinasyon çekiciliği çerçevesinde ele alınmakta, yerel kalkınma üzerindeki sosyo-ekonomik etkileri görece sınırlı biçimde tartışılmaktadır. Oysa yerel lezzetler, yalnızca turistik bir tüketim unsuru değil, yerel üretimi destekleyen, kadın emeğinin ekonomiye katılımını artıran, küçük ölçekli girişimciliği teşvik eden ve katma değerin yerelde kalmasını sağlayan stratejik bir kalkınma aracı olarak değerlendirilebilir. Bu bölümün amacı, kırsal turizm ve gastronomi arasındaki ilişkiyi yerel kalkınma perspektifinden ele alarak, gastronominin kırsal alanlarda üstlendiği sosyo-ekonomik rolü kavramsal bir çerçeve içerisinde ortaya koymaktır. Çalışma, ilgili literatürün bütüncül bir değerlendirmesini sunarak, gastronominin kırsal kalkınmaya katkı sağlayan temel mekanizmalarını tartışmakta ve çıkarımlar sunmaktadır.