Günümüzde dijitalleşme, finansal sistemlerin yapısını, işleyişini ve finansal aktörler arasındaki ilişkileri derin bir biçimde dönüştürmektedir. Özellikle finansal teknolojiler (FinTech), geleneksel bankacılık faaliyetlerinin yerleşik ve uzun süredir uygulanan modellerini yeniden tanımlamakta; ödeme sistemlerinden kredi süreçlerine, risk analizinden veri yönetimine kadar pek çok alanda yeni iş modellerinin ve alternatif uygulamaların ortaya çıkmasına zemin hazırlamaktadır.

Gelinen noktada bu dönüşüm süreci yalnızca teknolojik bir yenilik evresi olarak değil, aynı zamanda finansal istikrarın korunması, rekabetin düzenlenmesi, tüketicilerin korunması ve düzenleyici politikaların geliştirilmesi açısından stratejik bir mesele olarak değerlendirilmektedir. Bu bağlamda, finansal sistemin güvenilirliğini ve sürdürülebilirliğini sağlamak amacıyla düzenleyici ve denetleyici kurumların rolü giderek daha fazla önem kazanmaktadır.

Türkiye’de dijital finans alanındaki gelişmeler, bankacılık sektörünün güçlü ve köklü yapısı, kamu bankalarının finansal sistem içindeki belirgin ağırlığı ve ilgili düzenleyici kurumların aktif denetim ve politika uygulamaları sayesinde kendine özgü bir karakter taşımaktadır. Bu durum, FinTech girişimleri ile geleneksel bankacılık sistemi arasındaki etkileşimin hem iş birliği hem de rekabet boyutunda şekillenmesine neden olmaktadır.

Bu bölümde FinTech, bankacılık ve regülasyon arasındaki ilişki; kavramsal, hukuki ve kurumsal boyutlarıyla ele alınarak Türkiye özelinde bütüncül bir perspektif sunulması amaçlanmaktadır.