Bu çalışma, Türkiye'de 1990’lı yıllarda görev yapan kısa ömürlü koalisyon hükümetleri döneminde kamu yönetiminin karşılaştığı bürokratik krizleri ve yönetim sorunlarını betimleyici-çözümleyici bir yaklaşımla incelemektedir. Araştırmanın temel argümanı, dönemin yönetsel tıkanıklıklarının salt hükümet istikrarsızlığının kısa vadeli bir yan ürünü olmadığıdır. Aksine, sıklaşan hükümet değişiklikleri ve koalisyon yönetimlerinin dağınık yapısı, Türk kamu yönetiminde zaten var olan tarihsel ve yapısal zayıflıkları hızla gün yüzüne çıkarıp derinleştirmiştir. Çalışma, ortaya çıkan sorunları kendi yönetsel bağlamı içinde değerlendirmeyi tercih etmiştir. İncelemede ilk olarak dönemin siyasal-yönetsel zemini ile koalisyon yönetimleri ortaya konmakta, ardından personel rejimindeki sorunlar ve kamu istihdamının niceliksel seyri tartışılmaktadır. Üçüncü olarak, MEHTAP'tan KAYA'ya uzanan reform geleneğine, 4046 sayılı Özelleştirme Kanunu'na, BDDK'nın kuruluşuyla atılan ilk düzenleyici devlet adımına ve büyük ölçüde söylem düzeyinde kalan yerel yönetim tartışmalarına ayrılmıştır. Dördüncü eksende 1994 ekonomik krizi, Susurluk olayı ve 17 Ağustos 1999 Marmara depremi; sırasıyla kamu mali yönetiminin, hesap verebilirlik mekanizmalarının ve afet yönetimi kapasitesinin sınandığı üç olay olarak çözümlenir. Çalışmanın temel bulgusu şudur: dönemin yönetsel sorunları, yalnızca hükümet istikrarsızlığının kısa vadeli bir yan ürünü olarak okunmamalıdır. Sıklaşan hükümet değişiklikleri var olan yapısal sorunları açığa çıkarmış ve diğer yandan pekiştirmiştir. Dönemin reform birikiminin önemli bir bölümünün ancak 2003 sonrasında uygulamaya geçebilmesi de bu tabloyu tamamlar.