Turizm, uzun yıllar boyunca ekonomik büyüme, istihdam, döviz girdisi ve bölgesel kalkınma üzerindeki katkılarıyla değerlendirilmiştir. Ancak sektörün niceliksel büyüme odağı, karbon emisyonları, su ve enerji tüketimi, atık üretimi, biyolojik çeşitlilik kaybı, aşırı kalabalıklaşma, konut sorunu, yerel yaşam kalitesinde düşüş ve gelir dağılımında adaletsizlik gibi sosyal ve ekolojik sorunları da beraberinde getirmiştir. Bu durum ekonomik performans göstergelerinin turizm başarısını tek başına ölçmede yetersiz kaldığını göstermektedir. Dolayısıyla turizm sektörü başarısının insan refahı, ekolojik bütünlük ve destinasyonların uzun dönemli dayanıklılığı bağlamında da değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Diğer taraftan sürdürülebilir turizm yaklaşımı, turizmin olumsuz etkilerini azaltma ve kaynak kullanımını dengeleme açısından önemli bir çerçeve sunmakla birlikte, mevcut büyüme odaklı turizm sistemini dönüştürme konusunda sınırlı kalabilmektedir. Çünkü geleneksel sürdürülebilirlik uygulamaları daha çok turizmin olumsuz etkilerini azaltmaya odaklanmaktadır. Bu noktada mevcudu korumanın ötesine geçerek sistemi yeniden inşa etmeyi hedefleyen güncel yaklaşımlara ihtiyaç duyulmaktadır. Güncel yaklaşımlar arasında yer alan rejeneratif turizm ve donut ekonomisi, turizm faaliyetlerinin sosyal, ekonomik ve ekolojik boyutlarını bütüncül bir bakış açısıyla değerlendirmeyi önermektedir. Bu bölüm, rejeneratif turizm ve donut ekonomisi ilişkisinden yola çıkarak, destinasyonların sosyal ve ekolojik sınırlar içinde nasıl daha dengeli, adil ve dirençli yaşam alanlarına dönüştürülebileceğine dair kuramsal bir çerçeve sunmaktadır.