Bu çalışma, Türkiye’de afet yönetiminin kurumsal dönüşümünü, afet ve kriz iletişiminin yönetim sürecindeki rolünü ve afetlerin sosyal devlet anlayışı çerçevesindeki etkilerini incelemektedir. Bu bağlamda, afet sonrası ortaya çıkan sosyal eşitsizlikler, kırılgan grupların karşılaştığı sorunlar ve devletin yeniden yapılanma sürecindeki rolü üzerinden afet yönetiminin sosyal politika boyutu açıklanmaktadır. Çalışmanın amacı; Türkiye’de afet yönetiminin müdahale odaklı kriz yönetimi anlayışından risk temelli ve bütünleşik afet yönetimi modeline geçiş sürecini değerlendirmek; ayrıca afet ve kriz iletişiminin toplumsal güven, bilgi yönetimi ve sosyal dayanıklılık üzerindeki önemini ortaya koymaktır. Çalışmada yöntem olarak; afet yönetimi, afet iletişimi, kriz iletişimi ve sosyal devlet literatürüne dayalı nitel bir araştırma yaklaşımı benimsenmiştir. Bu doğrultuda, özellikle AFAD’ın kurulmasıyla şekillenen yönetim yapısı, mevzuat düzenlemeleri ve mevcut uygulama deneyimleri analiz edilmiştir. Yapılan bu nitel incelemeler; afet yönetiminde risk azaltma, kurumsal koordinasyon, çok düzeyli yönetişim ve etkili iletişimin yapısal olarak kritik öneme sahip olduğunu göstermiştir. Tespit edilen bu gereklilikler sonucunda; afet yönetiminin yalnızca müdahale ve iyileştirme faaliyetlerinden ibaret görülemeyeceği, aksine sosyal adalet, eşitlik, toplumsal dayanıklılık ve sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle birlikte ele alınması gereken bütüncül bir kamu politikası alanı olduğu vurgulanmaktadır.