Araştırmanın amacı öğretmen adaylarının engelleri çocuklara yönelik tutumlarının sportif aktivite yapma durumlarına ve farklı değişkenlere göre araştırılmasıdır. Araştırma 2025-2026 öğretim yılında Erzurum Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi ve Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören 228 kadın ve 97 erkek olmak üzere toplam 325 öğrenci uygulanmıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Öğretmen adaylarının engelli çocuklara yönelik tutum düzeylerini belirlemek için Gümüş ve Öncel (2020) tarafından Türkçeye uyarlanıp geçerlilik ve güvenirliliği yapılmış “Engelli Çocuklara Yönelik Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde, iki değişken ve ikiden fazla değişken arasındaki farklılaşmayı belirlemek için Bağımsız Örneklem T testi ve Tek Yönlü Anova testi uygulanmıştır. Katılımcıların yaş ve sportif aktivite yapma süreleri ile Engelli Çocuklara Yönelik Tutum düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemek için Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Verilerin değerlendirmelerde p<,050 anlamlılık düzeyi dikkate alınmıştır. Öğretmen adayları arasında aile yapısı, engelli akrabası olma durumu ve sportif aktivite yapma durumu değişkenlerine göre farklılaşma ve yaş ile engelli çocuklara yönelim tutum arasında ilişki olduğu tespit edilmiştir. Cinsiyet, kardeşi olma durumu ve yapmakta oldukları sportif aktivite türü değişkenlerine göre farklılaşma ve sportif aktivite yapma süreleri ile engelli çocuklara yönelim tutum arasında ise ilişki olmadığı tespit edilmiştir. Engelli çocuklara veya engelli diğer bireylere karşı hem öğretmenlik mesleğini icra edecek öğrencilerin engelliler hakkında bilgilendirilmesi veya birliktelik sağlanması için eğitim sürecinde gerekli olanakların sağlanmasının olumlu sonuçlar sağlayacağı düşünülmektedir. Çalışmamız dışında oluşturulacak farklı değişkenler açısından da engelli çocuk veya bireylere karşı tutumların incelenmesi önerilmektedir.