Bu çalışma, küresel turizmin kitlesel faaliyetlerden bireysel ilgi alanlarına yönelen yapısal dönüşümünü temel alarak özel ilgi turizmi kapsamındaki edebiyat turizminin kavramsal çerçevesini ve Türkiye’deki potansiyelini incelemeyi amaçlamaktadır. Edebiyat turizmi; bir yazarın doğduğu ve çocukluğunu geçirdiği çevreyi ziyaret etmek, şiir ve edebî eserlerde betimlenen mekânları farklı bir bakış açısıyla deneyimlemek veya yazarların mezarları ve anıtlarında saygı ziyareti gerçekleştirmek gibi çeşitli motivasyonlarla yapılan seyahatleri kapsamaktadır. Kültürel miras turizminin de bir alt türü olarak değerlendirilen edebiyat turizmi; yazarlara, eserlerin üretildiği mekânlara ve kurgusal anlatılarda geçen coğrafyalara yönelik ziyaret eğilimlerini içermektedir. Bu çalışma doğrultusunda, Türkiye’de edebiyat turizmine ilişkin potansiyelin değerlendirilmesi amacıyla kapsamlı bir literatür taraması yapılmış ve elde edilen bilgiler sınıflandırılarak ortaya konulmuştur. Bu kapsamda genel edebiyat müzeleri, kişisel yazar müzeleri ve kurmaca edebiyat müzeleri tablolar hâlinde verilmiş; ayrıca edebi alanlar, edebiyat temalı oteller ve edebiyat festivalleri gibi önemli çekicilikler ayrıntılı biçimde sunulmuştur. Literatür, özellikle 2000’li yıllardan sonra artan müze sayısının destinasyon çekiciliğini güçlendirdiğini ve Türkiye’nin edebiyat turizmi açısından belirgin bir potansiyele sahip olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte edebiyat turizmi, özel ilgi turistlerinin eserler ve hatıralarla doğrudan temas kurmalarına imkân tanıyan ve deneyim kalitesini artıran bir turizm çeşidi olarak değerlendirilmektedir. Genel olarak edebiyat turizminin kültürel değerlerin korunmasına, özgün deneyimlerin edinilmesine ve yerel ekonomilere katkı sunmasına olanak tanıdığı; bu yönüyle sürdürülebilir kalkınmanın desteklenmesinde önemli bir rol üstlendiği ortaya konulmaktadır.