Nükleer tıp, radyofarmasötiklerin vücuttaki dağılımını görüntüleyerek hastalıkları anatomik bulguların ötesinde fonksiyonel ve moleküler düzeyde değerlendirir. Bu bölüm, hibrit sistemlerin (SPECT/BT, PET/BT, PET/MR) ve yeni dedektör teknolojilerinin tanı sürecine etkisini derler. SPECT/BT’de BT tabanlı atenüasyon düzeltmesi, iteratif rekonstrüksiyon (MLEM/OSEM) ve çözünürlük geri kazanımı; kontrastı artırır, artefaktları azaltır, çekim süresini kısaltır ve düşük doz protokollerini destekler. Dedektör tarafında PMT’den SiPM/APD ve CZT gibi yapılara geçiş, enerji ve zaman çözünürlüğünü iyileştirerek düşük aktiviteyle hızlı çekimleri mümkün kılar. Dijital PET/BT’de TOF ve çözünürlük iyileştirmeleri küçük lezyon saptanabilirliğini artırır. Uzun aksiyel görüş alanlı tüm vücut PET ve meme odaklı PEM, tek pozisyonda görüntüleme ve daha yüksek duyarlılık sunar. PET/MR’da MR-tabanlı atenüasyon düzeltmesinin sınırlılıkları ve derin öğrenme ile iyileştirme girişimleri tartışılır. Yapay zekâ destekli gürültü azaltma ve otomatik segmentasyonun iş akışını hızlandırabileceği vurgulanır. Bu yenilikler, daha erişilebilir, hızlı ve güvenli hasta yönetimini hedefler birlikte. Merkezler, altyapı, maliyet ve standardizasyon gereksinimlerini protokol seçiminde mutlaka değerlendirmelidir.