Bu bölüm, dijital ikiz teknolojilerinin mühendislik kökenli bir kavram olmaktan çıkarak, kentleşme, çevre politikaları ve yönetişim alanlarında çok ölçekli bir politika aracına dönüştüğünü incelemektedir. Çalışmanın amacı, dijital ikizlerin küresel, ulusal ve kentsel düzeylerde nasıl farklı işlevler üstlendiğini, bu süreçte egemenlik, yönetişim ve mekânsal adalet kavramlarını nasıl yeniden tanımladığını ortaya koymaktır. Araştırma, nitel literatür taraması yöntemiyle Destination Earth, Digital Tuvalu, Grenada, Bologna, Kaunas ve Vizzio Digital Singapore gibi örnekleri karşılaştırmalı biçimde analiz etmektedir. Temel varsayım, dijital ikizlerin yalnızca teknik bir yenilik değil, aynı zamanda kamusal karar alma süreçlerinde veri temelli bir “kamusal akıl” üreten yönetişim paradigması olduğudur. Bulgular, dijital ikizlerin farklı coğrafi bağlamlarda benzer amaçlara (sürdürülebilirlik, dayanıklılık, katılım) hizmet ettiğini, ancak kurumsal yapı ve toplumsal katılım düzeylerine göre farklı yönetişim pratikleri oluşturduğunu göstermektedir. Digital Tuvalu örneği egemenliğin dijital temsiline, Bologna Civic Digital Twin vatandaş katılımının dijitalleşmesine, Destination Earth ise küresel çevre yönetişiminin veri temelli yeniden yapılanmasına işaret etmektedir. Çalışma, dijital ikizlerin teknoloji–kent–toplum ilişkisini yeniden tanımlayan, çok ölçekli bir dijital yönetişim ekosistemi yarattığını öne sürerek literatüre kavramsal ve metodolojik düzeyde özgün bir katkı sunmaktadır.