Bu bölüm, Suriyeli mültecilerin zorunlu göçünün Türkiye'deki yerel nüfusun refahı üzerindeki etkisini incelemektedir. 2013 ve 2018 Türkiye Demografik ve Sağlık Araştırmalarından (TDHS) elde edilen mikro düzey veriler kullanılarak, çalışma, büyük ölçekli mülteci akınının yerel hane halklarının daha yüksek refah gruplarına ait olma olasılığını etkileyip etkilemediğine odaklanmaktadır. Hane halkı refahı, hane halklarını en yoksuldan en zengine beş kategoriye ayıran TDHS refah endeksi kullanılarak ölçülmektedir. Suriyeli mültecilerin Türk illerine rastgele olmayan yerleşiminden kaynaklanan potansiyel içsellik ve mülteci istatistiklerindeki olası ölçüm hatalarını ele almak için, analizde araç değişken (IV) stratejisi kullanılmaktadır. Özellikle, Google Haritalar aracılığıyla hesaplanan 14 Suriyeli valilik ile Türkiye'nin 81 ili arasındaki ağırlıklı coğrafi mesafeler kullanılarak mesafe tabanlı bir araç oluşturulmuştur. Ampirik model, bireysel kontrollerin yanı sıra yıl ve il sabit etkilerini de kontrol eden iki aşamalı en küçük kareler (2SLS) yaklaşımı kullanılarak tahmin edilmiştir. Sonuçlar, Suriyeli mülteci akınlarının yerel kadınların daha varlıklı veya en varlıklı hanelerde yaşama olasılığı üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkiye sahip olmadığını göstermektedir. Alternatif örneklem ve alt örneklem analizleri kullanılarak yapılan sağlamlık kontrolleri, kentsel ve kırsal alanlar arasında bazı farklılıklar gözlemlenmiş olsa da, ana bulguları doğrulamaktadır. Genel olarak, bulgular, mülteci akınlarının işgücü piyasaları ve fiyatlar üzerindeki belgelenmiş etkilerine rağmen, Suriye'den zorunlu göçün Türkiye'deki yerel hanelerin servet dağılımını sistematik olarak değiştirmediğini göstermektedir. Bu sonuçlar, yaygın refah kayıplarına ilişkin yaygın algıları sorgulamakta ve zorunlu göç konusunda kanıta dayalı politika tartışmalarının önemini vurgulamaktadır.