Bu çalışma, görsel algının bedensel hareket ve duyusal deneyimle birlikte nasıl yapılandığını kinestetik algı kavramı çerçevesinde ele almaktadır. Geleneksel algı kuramlarında görme çoğunlukla optik bir süreç olarak tanımlanırken, çağdaş kuramsal yaklaşımlar algının bedensel yönelim, hareket ve çok duyulu deneyimle birlikte kurulduğunu vurgulamaktadır. Bu bağlamda kinestezi ve kinestetik algı kavramları, bedenle görme deneyimini açıklayan temel kavramsal araçlar olarak değerlendirilmiştir. Çalışmada, Merleau-Ponty’nin fenomenolojik yaklaşımı ile Erin Manning’in hareketi ilişkisel bir süreç olarak ele alan kuramsal çerçevesi temel alınarak, algının bedensel ve mekânsal bir deneyim olduğu ortaya konulmuştur. Sanat pratiği bağlamında ise bedenin hareketiyle kurulan görsel deneyimin, izleyiciyi pasif bir alımlayıcı olmaktan çıkararak etkin bir özne konumuna taşıdığı savunulmaktadır. Araştırma, görsel algının bedensel duyumsama ile birlikte düşünülmesinin, sanatın üretim ve alımlama süreçlerine ilişkin yeni yorum olanakları sunduğunu göstermeyi amaçlamaktadır.