Bu bölümde, matematik eğitiminde geleneksel, pozitivist ve mekanik yaklaşımlardan beceri ile yetkinlik temelli çağdaş paradigmalara geçiş sürecini uluslararası standartlar bağlamında incelemektedir. Alanyazında uzun yıllar formüllerin ezberlenmesi ve algoritmik işlemlerin mekanik tekrarı olarak sınırlandırılan matematik öğretimi, günümüzde Endüstri 4.0 ve Toplum 5.0 gibi makro dönüşümlerin etkisiyle radikal bir felsefi değişime uğramıştır. Yeni paradigmada matematik, statik bir bilgi yığını olmaktan çıkarak, bireyin belirsizliklerle dolu gerçek dünya sorunlarına rasyonel çözümler üretebilmesini sağlayan esnek bir zihinsel örüntü ve dinamik bir eylemlilik dili olarak tanımlanmaktadır. Bu doğrultuda çalışma; OECD Öğrenme Pusulası 2030, PISA Matematik Okuryazarlığı Çerçevesi, TIMSS Bilişsel Alan Taksonomisi, NCTM Süreç Standartları ve Avrupa Yeterlilikler Çerçevesi (AYÇ) gibi uluslararası otoritelerin belirlediği temel göstergeleri, modelleri ve kuramsal çıktıları yapısal bir matris halinde analiz etmektedir. Türkiye bağlamında 2024 yılı itibarıyla kademeli olarak hayata geçirilen "Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Matematik Müfredatı" ele alınarak, modelin uluslararası standartlarla olan yapısal uyumu, alan becerileri (MAB) ve duyuşsal eğilimler ekseninde çok genel bir bakış açısıyla karşılaştırmalı olarak sunulmuştur. Son olarak çalışma, öğretmen yeterliliklerinin dönüştürülmesi ve ölçme ve değerlendirme mekanizmalarının süreç odaklı, otantik ve biçimlendirici araçlarla bütünsel olarak senkronize edilmesi gerekliliğini tartışarak alan yazına katkı sunmayı amaçlamaktadır.