Bu çalışma, çoklu kriz (Polycrisis) ve VUCA çağında örgütsel dayanıklılık ile kriz yönetimi arasındaki ontolojik ilişkiyi dijitalleşme ve yapay zekâ teknolojileri ekseninde yeniden yapılandırmayı amaçlamaktadır. Geleneksel kriz yönetiminin eski normale dönüş odaklı statik yapısı, günümüzün radikal ve dinamik belirsizlik ortamlarında yetersiz kalmaktadır. Bu doğrultuda çalışma, krizleri sadece aşılması gereken dışsal şoklar olarak değil, örgütlerin yapısal dönüşümünü tetikleyen evrimsel dönüm noktaları olarak ele alarak ileri sıçrama vizyonunu merkeze almaktadır. Kriz anlarında liderlerin karşı karşıya kaldığı bilişsel aşırı yüklenme ve karar körlüğü, klasik risk yönetimi mekanizmalarını işlevsizleştirmektedir. Çalışmada, yapay zekâ destekli karar mekanizmalarının ve kestirimci analitiğin sağladığı veri işleme hızı ile insanın bağlamsal farkındalığı, etik muhakemesi ve sezgisel gücünü bir araya getiren insan-yapay zekâ simbiyozu teorik bir model olarak önerilmektedir. Zaman-mekânsal bir yaklaşımla kriz öncesi, anı ve sonrasını bütüncül bir hibrit dayanıklılık modeli üzerinden inceleyen bölüm, yapay zekânın operasyonel süreçlerdeki rolü ile liderliğin ilişkisel sistemleri tamir edici işlevini harmanlamaktadır. Sonuç olarak, teknolojinin tek başına bir kurtarıcı olmadığı, dinamik yetenekler ve çift döngülü öğrenme ile desteklenmiş hibrit bir yönetim mimarisinin sürdürülebilir tekno-dayanıklılık inşa etmedeki kritik önemi vurgulanmaktadır.