İslâm dîninin inanç esaslarını ihtivâ eden ilim olan akâid ilmi, Töreli Türk Edebiyâtı’nın konu ettiği başlıca unsurları içermesi bakımından büyük bir öneme sâhiptir. Akâid ilminin rehberliğiyle şekillenen töre, edebiyât yoluyla aktarılırken akâid-nâme, tevhîd, esmâ’ü’l-hüsnâ, esmâ-i nebî, mûcizât-ı nebî, mîrâc-nâme/mîrâciyye, şefâ‘at-nâme ve ahvâl-i kıyâmet gibi türlerde anlam bulmuştur. Akâid ilminin Türk töresinin inşâsındaki rolü ve edebî yansımalarının ele alındığı bu çalışma, bu türlerin inanç temelli muhtevâlarını tetkîk ederek Türk töresinin îtikâdî esaslarla nasıl desteklendiğini ve edebiyâtın bunu ne şekilde işlediğini değerlendirmektedir. Araştırmada, “Akâid ilmi, Türk Edebiyâtı’nda törenin aktarımında nasıl bir rol oynamıştır?” sorusu temel alınarak edebî türlerin içeriksel bir analizi yapılmıştır. Ayrıca îmân ve inanç temellerine de istinâd eden törenin, edebiyât aracılığıyla nakledilirken akâid ilminin etkisiyle nasıl bir derinlik kazandığı ortaya konulacaktır. Türk töresinin manevî unsurlarını anlamaya yönelik olan bu çalışma, Töreli Türk Edebiyâtı’na dâir literatüre özgün bir katkı sunmayı maksat edinmiştir.