Bu bölüm, dijitalleşme ile yeşil ve sürdürülebilir dönüşümün birlikte ele alınmasını savunan ikiz geçiş yaklaşımını, sürdürülebilir kentler ve yerel yönetimler bağlamında incelemektedir. Günümüzde kentler; iklim değişikliği, çevresel bozulma, toplumsal eşitsizlikler ve ekonomik kırılganlıklar gibi çok boyutlu sorunların yoğunlaştığı mekânsal sistemler hâline gelmiştir. Bu sorunlar, sürdürülebilir kalkınma hedeflerine ulaşmada kentleri ve yerel yönetimleri kritik aktörler konumuna taşımaktadır. Dijital teknolojiler, veri temelli karar alma, izleme ve değerlendirme kapasitelerini güçlendirerek bu süreçte önemli fırsatlar sunmakta; ancak dijital dönüşümün sürdürülebilirlik hedeflerinden bağımsız biçimde ele alınması yeni riskleri de beraberinde getirmektedir. Bu bölümde, dijital dönüşüm ile sürdürülebilirliğin ayrı politika alanları olarak değil, birbirini tamamlayan ve eş zamanlı olarak yönetilmesi gereken süreçler olarak ele alınması gerektiğini savunmaktadır. Bu çerçevede ikiz geçiş yaklaşımı, dijitalleşmenin çevresel, sosyal ve ekonomik sürdürülebilirlik hedeflerini destekleyen stratejik bir araç olarak konumlandırılmasını ifade etmektedir. Bölümde öncelikle ikiz geçiş kavramının kavramsal temelleri ele alınmakta; ardından sürdürülebilir kentler çevresel, sosyal ve ekonomik boyutlarıyla incelenmektedir. Bu boyutların her birinde dijital teknolojilerin sunduğu olanaklar ve sınırlılıklar tartışılmaktadır. Çalışmanın temel odağı, ikiz geçişin yerel yönetimler açısından politika ve uygulama boyutudur. Bu kapsamda stratejik ve politik sahiplenme, kurumsal kapasite, yönetişim yapıları, üniversite–sanayi–kamu iş birliği, finansman mekanizmaları ve karşılaşılabilecek riskler ele alınmaktadır. Sonuç olarak bölüm, ikiz geçişin sürdürülebilir kentler için yalnızca teknolojik bir dönüşüm değil; yönetişim, kurumsal öğrenme ve politika uyumu gerektiren bütüncül bir süreç olduğunu ortaya koymaktadır.