Avrupa Birliği’nin Yeni Göç ve İltica Paktı, üye devletlerarasında göç yönetimini daha hızlı, dayanışmacı ve uyumlu hale getirmeyi amaçlayan kapsamlı bir reform paketidir. Bu çalışma, söz konusu Pakt’ın Türkiye açısından doğurduğu fırsatları, riskleri ve uyum gereksinimlerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın temel amacı, Türkiye–AB arasındaki göçle ilgili iş birliğinin geleceğine dair bütüncül bir değerlendirme sunmak ve Türkiye’nin politika seçeneklerini, ihtiyaçlarını ve risklerini ortaya koymaktır. Çalışmada yöntem olarak literatür taraması kullanılmıştır. Ayrıca Türkiye’nin mevcut göç yönetimi çerçevesi, uygulama süreci ve AB ile kurumsal iş birliği mekanizmaları ele alınmıştır. Çalışmanın önemi, Yeni Göç Paktı’nın AB ile yakın iş birliği içindeki Türkiye gibi transit ve hedef ülkeler için de sonuçlar doğurmasından kaynaklanmaktadır. Türkiye açısından mali desteklerin sürdürülmesi, işbirliklerin güçlendirilmesi ve kurumsal yapıların geliştirilmesi önemli fırsatlar sunmaktadır. Ancak yük paylaşımına ilişkin beklentiler, sorumluluk alanının genişlemesi ve insan hakları temelli eleştiriler de risk alanlarını oluşturmaktadır. Bu bağlamda çalışma, Türkiye’nin Yeni Pakt’a uyum sağlayabilmesi için sürdürülebilir ve hak temelli bir politika çerçevesi geliştirmesinin zorunluluğuna dikkat çekmektedir.