Babaların doğumda aktif rol alması anne ve bebek için büyük bir öneme sahiptir. İncelenen literatür ışığında babaların hamilelik sürecinde sorumluluk alması geçmişten süregelen bir alışkanlık olan ‘para getiren figür’ olmaktan çıkmış, işbirlikçi ebeveynliğe olumlu şekilde evrilmiştir. Bu evrim sadece doğum öncesi alışkanlıklara değil doğum anında ve sonrasındaki süreçlere olumlu yansımaktadır. Sadece fiziksel olarak ortamda bulunmakla izleyici gibi kalınmamış, bir takım arkadaşı gibi fiziksel ve psikolojik destek gibi geniş bir yelpazede yer almaya başlamıştır. Dünya da süreç daha önde ilerlerilerken Türkiye’deki veriler babaların istekliliklerine oranla katılımının düşük olduğunu gözler önüne sermektedir. Bu sonuç hem sistemdeki altyapı yetersizliklerinden hem de çoğunlukla ebeler olmakla beraber sağlık profesyonellerinin babayı değerlendiği konumdan kaynaklanabilmektedir.  Elde edilen veriler babanın bilinçli şekilde doğumda bulunmasının; eylemin süresini kısalttığını ve analjezi ve operatif girişimleri azalttığını ve doğum deneyimini çiftler halinde olumlu etkilediğini ortaya koymaktadır.  Aynı zamanda hazırlıksız ve eğitimsiz şekilde doğuma giren babaların doğumu travmatik hale getirmekte ve bunun da eş ilişkilerine zarar verebileceği unutulmamalıdır. Son olarak babanın doğuma katılması ve bu konuda istekli davranması fiziksel olarak orda olma halinden öte geçmeli, sağlık politikaları tarafından desteklenerek, eğitimlere babaları daha çok dahil ederek pasif izleyicilikten aktif destekçi konumuna geçebilmelidir.  Bu derleme babanın doğuma katılma isteğinin multidisipliner etkilerini ve yapılmış çalışmaları analiz etmeyi amaçlamıştır.