Bu çalışma, genç sporcuların gelişim süreçleri fiziksel, bilişsel, psikososyal ve duygusal boyutlarıyla ele alarak, ergenlik döneminde sporcu kimliği üzerindeki strateji etkilerini incelemektedir. Gençlik dönemi, insanın çocukluktan yetişkinliğe geçerken en hassas olduğu evre olarak tanımlanır ve sporun bu süreçte özgüven, özsaygı ve sosyal bağların oluşmasındaki rolü vurgulanmaktadır. Çalışmanın önemli noktasını oluşturan psikolojik dayanıklılık kavramı ise stresle başa çıkma, özgüven, motivasyon ve depresyon becerileri teorik olarak açıklanmaktadır. Özellikle modern spor yönetiminde kullanılan Pozitif Gençlik Gelişimi (5C), Kendini Belirleme Kuramı, Stres-Dayanıklılık Eğitimi, Uzun Vadeli Atletik gelişim (LTAD) ve  Sosyo-Ekolojik Dayanıklılık modelleri ile sporcuların performanslarını ve zihinsel sağlıklarını sürekliliğini sağlamaya yönelik stratejik yöntemler analiz edilmektedir.