Bu bölüm, yerel yönetimlerin spor yoluyla toplumsal gelişimi destekleme kapasitesini kuramsal ve uygulamalı çerçevede incelemektedir. Spor, günümüzde yalnızca fiziksel aktivite değil; sosyal bağ kurma, toplumsal içerme, sağlık eşitliğini güçlendirme, gündelik yaşamın demokratikleştirilmesi ve kamusal alanın kolektif kullanımının teşvik edilmesi gibi çok boyutlu toplumsal işlevlere sahiptir. Sporla Gelişim (Sport for Development and Peace-SDP) yaklaşımı, sporun toplumsal etki üretme gücünün kendiliğinden değil, kapsayıcı, erişilebilir ve yaşam döngüsü temelli program tasarımlarıyla mümkün olduğunu vurgular. Bu çerçevede yerel yönetimler yalnızca tesis sağlayıcısı değil; topluluk kolaylaştırıcısı, sosyal politika aktörü ve mekânsal planlamanın kamusal yönünü öne çıkaran yapılar olarak konumlandırılmaktadır.

Türkiye’den İstanbul, İzmir, Ankara ve Eskişehir örnekleri; kadınların spora katılımında güvenli ve erişilebilir mekân tasarımı, engelli bireyler için evrensel tasarım yaklaşımı, gençler ve göçmen topluluklar için akran temelli uyum programları ve mahalle ölçekli spor ekosistemlerinin geliştirilmesinin toplumsal etkiyi artırdığını göstermektedir. Ayrıca gönüllülük temelli spor toplulukları sosyal sermayeyi güçlendirmekte ve yerel yurttaşlık bilincini desteklemektedir. Sonuç olarak spor, yerel yönetimlerin sağlık, toplumsal eşitlik, aidiyet, dayanışma ve kamusal yaşam kalitesi üretme süreçlerinde dönüştürücü bir politika aracı olarak stratejik önem taşımaktadır.