Spora katılım, gençlerin sosyal davranışlarını şekillendiren ve şiddet ile akran zorbalığı riskini azaltan önemli bir sosyal araç olarak değerlendirilmektedir. Düzenli fiziksel etkinlikler, bireylerin grup içi etkileşimlerini güçlendirmekte, iş birliği ve takım ruhunu desteklemekte ve sosyal sorumluluk ile empati becerilerinin gelişimine katkı sağlamaktadır. Bu süreç, gençlerin çatışma çözme ve duygusal kontrol kapasitelerini artırarak olumsuz davranışların yönetilmesine imkân tanımaktadır.

Takım sporları ve yapılandırılmış spor ortamları, öğrencilerin güvenli ve kurallara dayalı sosyal etkileşimlerde bulunmalarını sağlamaktadır. Bu ortamlar, adil oyun, karşılıklı saygı ve iş birliği normlarının öğrenilmesini desteklemekte, zorbalık davranışlarının ortaya çıkma olasılığını azaltmaktadır. Spor yoluyla kazanılan özgüven ve duygusal düzenleme becerileri, gençlerin agresif ve saldırgan davranışlara karşı koruyucu bir mekanizma geliştirmelerini mümkün kılmaktadır.

Okul ve toplum temelli spor programları, gençlerin sosyal becerilerini güçlendiren ve zorbalık davranışlarını azaltan sistematik müdahaleler olarak işlev görmektedir. Bu programlar, bireylerin sosyal etkileşimleri üzerinde olumlu etkiler sağlamakta, grup aidiyeti ve dayanışma bilincini artırmakta ve güvenli bir sosyal ortamın oluşmasına katkı sunmaktadır.

Sonuç olarak, spor katılımı, gençlerin hem bireysel hem de toplumsal düzeyde sağlıklı sosyal gelişim göstermelerinde kritik bir rol oynadığı ifade edilebilir.