Çalışma, yönetim yaklaşımlarının iki uç noktası olan otorite ve katılımcı yönetimin, karşıtlıkları kadar birbirini tamamlayan yönleri, benzerlikleri ve işlevsel gereklilikleri bağlamında ele almayı amaçlamaktadır. Çıkış noktası, örgütlerin tek bir yönetim yaklaşımıyla süreklilik sağlamasının mümkün olamayacağı varsayımıdır. Öncelikle karar yetkisinin ağırlıklı olarak yönetici kademesinde toplandığı ve hiyerarşik koordinasyon mekanizmasının uygulandığı otoriter yönetim yaklaşımı ele alınmaktadır. Bu yönetim şeklinde odak noktası, düzenin ve hızın örgüt içindeki karşılığıdır. İkinci olarak, güç paylaşımının ve çalışan katılımını temel alan katılımcı yönetim yaklaşımı tartışılmaktadır. Bu yaklaşımda karar alma süreçlerine çalışan katılımı sağlanmasının avantaj ve dezavantajları bulunmaktadır. Çalışma bu iki uç nokta arasında aslında birbirini dengeleyen bir yapı olduğunu ve uygun koşullarda birbirini dengeleyen ve tamamlayan işlevsellik sunduğunu ileri sürmektedir. Türkiye bağlamından örneklerle somutlaştırılması hedeflenen bu değerlendirmelerin sonrasında bölüm, yöneticilere tekil bir yönetim yaklaşımını normatif olarak önermekten kaçınmaktadır. Böylelikle, otoriter ve katılımcı yönetim arasındaki iki uç noktanın farklı koşullarda değer üreten yönetsel araçlar olarak anlaşılması amaçlanmaktadır.