Bu çalışma, küresel iklim krizinin kentler üzerindeki çok boyutlu etkilerini bütünleşik afet yönetimi ve kentsel dirençlilik perspektifinden ele alarak, geleneksel reaktif afet anlayışından proaktif ve ağ temelli bir yönetişim modeline geçişi tartışmaktadır. Günümüzde afetlerin yalnızca doğal olaylar olmadığı; iklim değişikliği, plansız kentleşme ve kırılgan altyapı sistemleriyle birleşerek sistematik riskler yarattığı vurgulanmaktadır. Kentler, küresel emisyonların büyük bölümünden sorumlu olmalarına rağmen, iklim kaynaklı afetlerin en ağır sonuçlarını yaşayan mekânlar haline gelmiştir. Bu bağlamda çalışma, dirençli kent kavramını yalnızca fiziksel dayanıklılık üzerinden değil; lojistik akışların sürekliliği, yeşil altyapı sistemleri, doğa tabanlı çözümler ve kapsayıcı sosyal politikalar üzerinden yeniden yorumlamaktadır. Araştırma, Sendai Afet Risk Azaltma Çerçevesi, SDG 11 ve Paris İklim Anlaşması gibi küresel politika belgelerinin yerel düzeyde uygulanmasının önemine dikkat çekerek, risk temelli mekânsal planlama, sünger şehir modeli ve yeşil koridorlar gibi yenilikçi yaklaşımları tartışmaktadır. Ayrıca kentsel lojistik ağlarının ve dağıtık depo sistemlerinin afet anındaki kritik rolü vurgulanmakta; yeşil insani yardım lojistiği ve döngüsel ekonomi prensipleri sürdürülebilir toparlanma için önerilmektedir. Çalışma, disiplinler arası bir çerçeve sunarak kentlerin iklim krizine uyum sağlayabilmesi için planlama, lojistik ve çevresel politikaların entegrasyonunun gerekliliğini ortaya koymaktadır.