Bu bölüm, grafik tasarım eğitiminde veri görselleştirme pratiklerinin nasıl köklü bir dönüşüm geçirdiğini ve dijitalleşme sürecinin bu alana getirdiği olanak ile sorumlulukları ele almaktadır. Grafik tasarımın yalnızca bir görsel iletişim pratiği olmaktan çıkarak veri ile anlam üretme ve iletme arasındaki köprüyü kuran disiplinlerarası bir alan haline geldiği günümüzde, tasarım eğitimi de bu dönüşüme yanıt vermek durumundadır. Bu bölümün kuramsal altyapısı; Anadolu Üniversitesi Güzel Sanatlar Eğitimi bölümü grafik ana sanat öğrencileriyle 16 haftalık bir ders sürecinde yürütülen ve A/R/Tografi (sanatçı/araştırmacı/öğretmen) yaklaşımını proje tabanlı öğrenme modeliyle bütünleştiren özgün bir araştırmaya dayanmaktadır. Uygulama sürecinde öğrenciler, yapay zekâ destekli araçlardan artırılmış gerçekliğe, ses ve hareket verisi görselleştirmesinden sanal sergi alanlarına uzanan geniş bir dijital spektrumda üretimler gerçekleştirmiştir. Bulgular; grafik tasarım eğitiminde veri okuryazarlığının, estetik yargıyla birlikte ele alınması gerektiğini, yapay zekâ ve dijital araçların tasarım pedagojisinde eleştirel bir perspektifle konumlandırılabileceğini ve disiplinlerarası proje süreçlerinin grafik tasarımcı kimliğinin biçimlenmesinde belirleyici bir rol oynadığını ortaya koymaktadır.