Bu bölümde, örgütsel davranış perspektifinden hobo sendromunu ele alarak, çalışanların mantıklı gerekçelere dayanmaksızın ve devamlılık arz eden iş değiştirme eğilim ve davranışlarını açıklamaya yönelik kavramsal ve ampirik bir değerlendirme sunulmaktadır. Bu kapsamda hobo sendromu kavramının tanımı ve kapsamına yer verilmektedir. Konu hakkında kısıtlı sayıda ampirik araştırmanın olduğu görülmekte, bu kapsamda araştırmalar hakkında özet bilgi verilmekte, araştırmaların bulguları ışığında sendromun neden ve sonuçları irdelenmektedir.

Çalışmada, hobo sendromu bağlamında ortaya çıkan, gönüllü şekilde ve mantıklı gerekçelerin dışındaki işten ayrılmaların, örgütsel sürdürülebilirlik açısından önemli maliyetler doğurduğu vurgulanmaktadır. Çalışmada, hobo sendromunun sadece sık iş değiştirme davranışından ibaret olmadığı, bu davranışın tutumsal, kişisel ve algısal dinamiklerden oluşan çok boyutlu bir olgu olduğu üzerinde durulmaktadır. Bununla birlikte sendromun görülme durumunun sektör, örgütsel konum ve kuşaklar arası farklılaşabildiğine dair bulgulara yer verilmektedir. Öte yandan alan yazında hobo sendromu ile benzer kavramların bulunduğu fakat kavramların birbirinden ayrıştığı noktaların olduğu vurgulanmaktadır.

Tüm bu değerlendirmeler ışığında, hobo sendromunun yalnızca işten ayrılmaya dair bireysel bir tercih değil, kişilik özellikleri, algısal değerlendirmeler ve önceki deneyimlerin etkileşimiyle şekillenen karmaşık bir örgütsel davranış olgusu olduğu sonucuna ulaşılmaktadır. Çalışma, örgütlerin insan kaynakları uygulamalarında bu eğilimi erken aşamada fark etmelerinin ve uygun yönetim stratejileri geliştirmelerinin önemine dikkat çekerek, hem uygulayıcılara hem de araştırmacılara yol gösterici bir çerçeve sunmaktadır.