Dijital dönüşüm, örgütlerin yalnızca teknolojik altyapılarında meydana gelen bir ilerleme sürecini değil; aynı zamanda örgütsel yapıların, yönetim anlayışlarının ve koordinasyon mekanizmalarının yeniden şekillendiği çok boyutlu bir dönüşümü ifade etmektedir. Bilgi ve iletişim teknolojilerindeki (BİT) hızlı gelişmeler, yapay zekâ, büyük veri, bulut bilişim ve nesnelerin interneti gibi teknolojilerin yaygınlaşması; geleneksel bürokratik örgüt yapılarını önemli ölçüde rekabete dayanıksız duruma getirmiştir. Bununla birlikte örgütler de daha esnek, çevik ve ağ temelli yapılara yönelmiştir. Bu bağlamda çalışma, dijitalleşme sürecinde örgütsel yapıların dönüşümünü hiyerarşik yapılardan ağ ve platform organizasyonlara geçiş ekseninde incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada öncelikle klasik örgüt teorileri kapsamında bürokratik ve hiyerarşik yapıların temel özellikleri ele alınmış; ardından dijital dönüşümün örgütsel yapı üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Ayrıca Scrum takımları, çevik (agile) örgüt yaklaşımı ve yalın (lean) yönetim anlayışı gibi yeni örgütlenme biçimlerinin dijital çağın ihtiyaçları doğrultusunda yaygınlaşması ele alınmıştır. Ağ organizasyonlar ile platform organizasyonların kavramsal temelleri ayrıntılı biçimde açıklanmış; koordinasyon mekanizmaları, değer üretim süreçleri ve örgütsel sınırlar açısından aralarındaki farklılıklar ortaya konulmuştur. Amazon örneği üzerinden dijital çağın hibrit örgüt yapıları değerlendirilmiş ve veri temelli yönetim anlayışının örgütsel dönüşüm üzerindeki etkileri tartışılmıştır. Sonuç olarak çalışma, dijital çağda rekabet avantajının yalnızca teknolojik yatırımlarla değil; çevresel değişimlere uyum sağlayabilen, öğrenme kapasitesi yüksek, çevik ve sürdürülebilir örgütsel yapılarla mümkün olacağını ortaya koymaktadır. Bu çerçevede çalışma, örgütsel dönüşümün Koşul Bağımlılık Teorisi, Dinamik Yetkinlikler Yaklaşımı ve sürdürülebilirlik perspektifiyle birlikte değerlendirilmesinin önemini vurgulamaktadır.